'Ik kan weer redelijk goed alles doen wat ik daarvoor niet meer kon!'
‘De eerste keer dat ik begreep dat mijn klachten vanuit de heup kwamen, was in januari 2026’ zegt Ad Schulting, een kwieke pensionado uit Hoogeveen. ‘Ik ging toen naar de huisarts omdat ik heel veel last had van mijn lies. Een klein testje liet al snel zien dat het geen liesbreuk was. Maar wat dan wel? Na slechts twee oefeningen vermoedde de huisarts een versleten heup. Heup artrose dus.
Toen kwam ook het besef dat de heup mij waarschijnlijk al veel langer last gaf. Ik liep namelijk drie tot vier keer per week 10-15km hard. Maar ik kreeg zo vaak blessures, dat ik daarmee ben gestopt. Daarna kon ik op een gegeven moment mijn veters niet meer strikken. Ik dacht dat dat lag aan het feit dat ik niet meer sportte en ouder en strammer werd. Tot ik in januari in de gaten kreeg dat er meer aan de hand was.
Van de huisarts moest ik eerst een röntgenfoto laten maken: de heup bleek inderdaad versleten. Eerst hebben we nog geprobeerd of fysiotherapie zou helpen. Maar al snel bleek dat dat niet hielp. Daarop heeft de huisarts me doorverwezen naar dokter Koot. Een van de heup-orthopeden van Treant. Dus eind februari hebben dokter Koot en ik mijn situatie en mijn opties besproken. Ik heb er toen een paar weken over nagedacht. Eind maart hebben we uiteindelijk samen besloten om mijn versleten heup te vervangen door een kunst-exemplaar.

Op 14 april 2026 ben ik geopereerd in Hoogeveen. Mooi dichtbij. De volgende dag kon ik weer naar huis. Vantevoren had ik me goed ingelezen, dus ik wist wat me te wachten stond. De fysio zei na de operatie ook al dat ze me niets meer hoefde te vertellen.
Achteraf moet ik zeggen dat het traject me absoluut is meegevallen. Kijk, je moet die eerste weken wel even door. Je loopt op krukken en moet flink revalideren. Dat is hard werken hoor! En je moet bijvoorbeeld wat handigheid krijgen in opstaan uit bed of in het gaan zitten. Maar uiteindelijk ging dat vanzelf. Ik heb heel weinig problemen en pijn gehad.
‘Achteraf vielen me de eerste weken na de operatie reuze mee’
Of iets me is tegengevallen? Nee, eigenlijk niet. Ik kan weer bij mijn veters en ik kan weer redelijk goed alles doen wat ik daarvoor niet meer kon: wandelen, fietsen, in de tuin, huishouden. Ik heb nog niet helemaal die flexibiliteit die ik vroeger had. Maar tenslotte is de operatie ook nog maar 4 maanden geleden. Het hele hersteltraject duurt 3-6 maanden heb ik me laten vertellen. Bij de een gaat het misschien iets sneller, en bij de ander wat langzamer. Nou hoop ik wel bij de snellere groep te horen. Gelet op het huidige verloop verwacht ik dat ook wel een beetje.’
