Van dochter naar verpleegkundige in opleiding: Carmen Smit geeft nu de zorg die haar moeder kreeg
Wat begon als betrokkenheid als dochter, groeide uit tot de wens om zelf in de zorg te werken. Carmen Smit (59 jaar) uit Emmen werkte jarenlang als zelfstandig logopedist. In woonzorglocatie Holdert in Emmen huurde ze een ruimte en hielp ze er ouderen. Toen haar moeder door een beroerte niet meer zelfstandig kon wonen, verhuisde zij van Zuidlaren naar Emmen. In Holdert vond zij een nieuw thuis. Vier jaar later vond Carmen er zelf een nieuwe uitdaging als verpleegkundige in opleiding.
Wie zij was als mens stond centraal
‘Mijn moeder voelde zich hier gezien. Alles wat voor haar belangrijk was, werd serieus genomen. Niet haar ziekte stond centraal, maar wie zij was als mens. Dat vond ik zo mooi om te zien. Zowel mijn moeder als de familie werden betrokken bij beslissingen. Er was altijd ruimte voor gesprekken, wensen en vragen. Toen de gezondheid van mijn moeder verder achteruitging, bleven de zorgmedewerkers haar zien als mens. Dat gaf haar rust en kwaliteit van leven in haar laatste levensfase. In augustus 2025 is mijn moeder overleden. Juist de persoonlijke aandacht en betrokkenheid van de zorgmedewerkers zijn mij en mijn familie altijd bijgebleven.
Zelf onderdeel van de zorg zijn
Door deze ervaring kreeg ik nog meer waardering voor het werk in de ouderenzorg. Ik vind het belangrijk dat mensen gezien en gehoord worden. Dat kleine dingen het verschil kunnen maken in iemands dag. Dat zag ik bij mijn moeder en dat wilde ik ook graag voor anderen betekenen. Na de verkoop van mijn logopediepraktijk besloot ik een nieuwe uitdaging aan te gaan. Bij Holdert kreeg ik de kans om in februari 2025 te starten met een BBL-opleiding tot verzorgende IG.
Je bent nooit te oud om te leren
Ik begon met de opleiding tot verzorgende IG om eerst de basisvaardigheden van de zorg goed te leren. Denk aan mensen helpen met douchen, uit bed halen en de dagelijkse verzorging. Ik werk 28 uur per week in de zorg en ik ga één dag per week naar school. Dit bevalt goed. In de klas ben ik de oudste student, terwijl de jongste 19 jaar is. Dat is niet erg, want we leren veel van elkaar. Ik heb geleerd om soms wat makkelijker met dingen om te gaan. Andersom hoop ik te laten zien dat leeftijd geen beperking is als je ergens echt voor wilt gaan. Je bent nooit te oud om te leren.
Kans om te leren en iets te betekenen
Na een half jaar stroomde ik door naar de opleiding Verpleegkunde. Dit is een breed vak: je moet veel weten over het menselijk lichaam, ziektebeelden en behandelingen. Nu voer ik zelfstandig controles uit, zoals bloeddruk- en glucosemetingen en mag ik medicatie geven. Ik krijg de ruimte om nieuwe vaardigheden stap voor stap te leren. Met het leren van een verpleegkundige handeling kijk ik eerst mee, daarna voer ik de handeling uit onder begeleiding en uiteindelijk zelf. Ik krijg in Holdert de kans om mij verder te ontwikkelen én iets voor anderen te betekenen. Dat maakt dit werk voor mij zo waardevol.’
