‘Opeens was ik borstkankerpatiënt’ › Treant Zorggroep

‘Opeens was ik borstkankerpatiënt’

‘Twee jaar geleden wilde ik net naar bed gaan. Ik voelde jeuk aan mijn rechterborst.  Ik wreef erover en voelde direct iets hards. Ik had er meteen een raar gevoel bij’, zegt Farisa Bolado van der Meij (39) uit Emmer-Compascuum. Na een bezoek aan haar huisarts om het knobbeltje te laten onderzoeken, werd ze direct doorverwezen naar het Mammacentrum van Treant Zorggroep in Hoogeveen. ‘Binnen een week had ik een oproep. Met mijn moeder ging ik ernaar toe. Nog geen drie uur later had ik na allerlei opeenvolgende onderzoeken zoals een mammografie, echo en een punctie, de uitslag: borstkanker. Van het een op het andere moment was ik kankerpatiënt terwijl ik mij kerngezond voelde. Heel onwerkelijk allemaal.’

Slecht nieuws

Dezelfde week nog bracht Farisa haar broers, familie en vrienden op de hoogte van het slechte nieuws. Ook vertelde ze het op haar werk. ‘Ik werkte er net een jaartje maar ze hebben me ontzettend goed opgevangen. Ik kreeg alle ruimte en tijd om dit zware traject door te komen. Drie weken na de diagnose was ik officieel in de ziektewet en kreeg ik al mijn eerste chemo.’

Haar weg

‘Ja, ik ging mijn haar verliezen door die chemo’s. Ik ben naar mijn eigen kapper gegaan om dit te vertellen.

Farisa in haar achtertuin in Emmer-Compascuum
Farisa in haar achtertuin in Emmer-Compascuum

Nog voor de chemo startte, heb ik mijn haar kort laten knippen en een pruik uitgezocht bij een gespecialiseerde kapsalon in Emmen. Ook heb ik, voor de start van de chemobehandeling, de ruimte waar de chemo wordt toegediend, bezocht op ziekenhuislocatie Scheper in Emmen. Dan kon ik me daar vast op voorbereiden.’ Bij Treant kan chemotherapie plaatsvinden op de ziekenhuislocatie van je voorkeur. Je kunt kiezen uit Emmen, Stadskanaal of Hoogeveen.

Farisa:  ‘Ik ben hartstikke ziek geweest van de eerste vier  zware chemo’s. Daarna kreeg ik 12 lichtere chemovarianten Daar had niet veel last van behalve vermoeidheid. Gelukkig stond er een superteam voor mij klaar in het ziekenhuis. Ik had alleen maar lieve mensen om me heen. Twee weken na de eerste chemo begon mijn haar al uit te vallen. Echt bizar wat het allemaal met je lichaam doet. ‘

Niet borstsparend

Een half jaar na de diagnose werd Farisa geopereerd op ziekenhuislocatie Bethesda in Hoogeveen. Haar borst kon niet worden gespaard. ‘Een flinke tegenvaller. Dat vond ik erg heftig. Je kunt je gewoon niet voorstellen hoe het is om één borst te moeten missen. Borstsparend kon niet omdat er teveel weefsel uit moest. Ze wilden geen risico lopen dat er kwaadaardig weefsel zou achterblijven. Ook werden 26 lymfeklieren verwijderd met daarin uitzaaiingen. Er volgde daarna een bestralingstraject; drie weken lang bijna iedere dag.’

Farisa’s borst kon dus niet worden gespaard. ‘ De eerste keer heb ik het gezien twee dagen na de operatie toen de pleister er nog op zat. Dat was een heel emotioneel moment. Gelukkig was mijn moeder erbij om mij te steunen.  Toen de pleister eraf ging had ik zoiets van ‘het is wat het is maar ik moet door’.’

Overlevingsstand

‘Je zit in een soort overlevingsstand. Het hoort erbij en het is voor een goed doel, namelijk kankervrij zijn en blijven. Natuurlijk heb ik ook veel gehuild en heb ik mindere dagen gehad. Je komt ineens in een wereld terecht waar je helemaal niet wilt zijn maar je hebt geen keuze. Het heeft ontzettend veel impact op je leven en achteraf besef je pas wat je is overkomen. Dat is echt wel een stukje verwerking. Maar tijdens de behandelperiode heb ik me altijd geconcentreerd op de dingen die ik nog wel kon en niet op wat ik niet kon.  Ik draag nu gewoon een bh met een prothese erin. Ja hoor, er zijn ook bikini’s met prothese en je kunt er gewoon mee zwemmen. Ik heb zelfs al meegelopen met een lingerie- en badkledingmodeshow voor borstkankerpatiënten. ’Een borstreconstructie door een plastisch chirurg is voor Farisa geen optie. ‘ik heb hier vrede mee en heb er ook geen last van dat je  - zo vinden sommige mensen -  een deel van je vrouwelijkheid kwijt zou zijn. Mijn lichaam heeft al zoveel moeten doorstaan dat ik het nu de tijd wil geven om goed te herstellen. Iemand zei eens: ‘de schoonheid zien van imperfectie’, dat ontroerde me. ‘

Farisa met haar tijdelijke kapsel bij de ‘Haarweg’
Farisa met haar tijdelijke kapsel bij de ‘Haarweg’

Ik geniet nu veel meer van de kleine dingen zoals de natuur om ons heen

Hormoontherapie

Momenteel krijgt Farisa hormoontherapie in de vorm van tabletten en maandelijkse injecties. ‘Daardoor worden kankercellen uitgeschakeld. Mijn eierstokken liggen stil. Tja, ik zit inderdaad in de overgang, dat is wel vroeg als je 39 bent. Inmiddels werk ik weer 24 uur per week, dat is het maximale voor mij. Ik heb er ongeveer een jaar over gedaan om dat heel langzaam op te bouwen.  Nog steeds moet ik mijn energie goed verdelen door plotseling opkomende vermoeidheid. Maar ik ben blij en dankbaar dat ik steeds meer kan doen en mijn leven weer kan oppakken. Daarom probeer ik zoveel mogelijk dingen te doen die me energie geven, zoals wandelen, fotograferen en met vrienden afspreken.

Wat er veranderd is sinds mijn diagnose? Ik geniet nu veel meer van de kleine dingen zoals de natuur om ons heen. Mijn schoonzus omschreef het heel mooi: doordat je je energie weer helemaal van onderaf hebt moeten opbouwen en daarmee in je eigen omgeving moest beginnen, waardeer je heel bewust al het moois in de natuur.