‘Ik leef vandaag en morgen is een nieuwe dag’ › Treant Zorggroep

‘Ik leef vandaag en morgen is een nieuwe dag’

‘Begin dit jaar had ik een pukkeltje op mijn borst’ zegt Irma Kohl (36 jaar). ‘En toen voelde ik er ook een knobbeltje onder. Eerst dacht ik aan een ontstoken melkklier, maar het groeide. Ik heb wel vijf tot zes weken gewacht tot ik toevallig naar de huisarts moest voor mijn dochter. Ik durfde niet; en dat had alles te maken met het feit dat mijn moeder exact twaalf jaar geleden ook borstkanker kreeg.’

‘De huisarts voelde knobbels in beide borsten en stuurde me direct door naar het Mammacentrum van Treant. Gelukkig kon ik de volgende dag al terecht. Mijn moeder was mee. In het Mammacentrum kreeg ik een lichamelijk onderzoek, mammogram, echo en punctie. Ik kon wachten op de uitslag, want die kreeg ik dezelfde dag. Gek genoeg was ik daar niet zenuwachtig voor, terwijl die niet goed was. Want ik had inderdaad borstkanker in beide borsten en in de oksels.’

Alarmbellen
‘Vanwege mijn leeftijd en de gezondheidsgeschiedenis van mijn moeder, gingen toen alle alarmbellen af natuurlijk.'

'Daarna zat ik twee weken lang elke dag in het ziekenhuis voor aanvullende onderzoeken; onder meer om te kijken naar uitzaaiingen, voor bloedprikken, hartfilmpjes, een MRI, darmonderzoek en ga zo maar door. Op 22 mei kreeg ik de uitslag dat ik drager ben van het BRCA-1 gen, een erfelijke variant van borstkanker.’

Jodiumzaadje
'Ondertussen was ik al gestart met chemokuren om de tumoren, gemarkeerd met een jodiumzaadje, te verkleinen. Na mijn laatste chemo in september 2018 worden mijn beide borsten en eierstokken verwijderd. Daarna volgt nog een reeks bestralingen. Dat klinkt heftig, maar zo beleef ik het niet. Ik leef vandaag en morgen is een nieuwe dag.’

Open
‘Accepteren is moeilijk, maar aanvaard het wel. Praat er over, ook met je kinderen. Openheid maakt het voor iedereen gemakkelijker om er mee om te gaan. Op de dag dat ik hoorde dat ik borstkanker had, heb ik dit direct verteld op de school van mijn dochters. Mijn dochters heb ik uitgelegd dat mamma’s borsten ziek zijn. Dat begrijpen ze. Ik heb ze ook al eens meegenomen naar een van mijn chemokuren. Van hen kreeg chemo-Kasper al snel gezelschap van chemo-Klaas, -Kees en -Koos.’ 

In alles fijn
‘De zorg in het Mammacentrum is geweldig. Het is er gemoedelijk, de sfeer is fijn, de mensen nemen de tijd voor je. In alles is het fijn. Ook voor zo iets kleins als het demonstreren van de punctie is aandacht. Dat apparaat maakt lawaai, maar omdat ze dat eerst laten horen, schrik je daarna niet meer.’

Accepteren is moeilijk, maar aanvaard het wel