Bij het Mammacentrum weten ze wie ik ben › Treant Zorggroep

Bij het Mammacentrum weten ze wie ik ben

‘Per toeval ontdekte ik dat ik borstkanker had’ zegt Diana Book (41 jaar). Ik voelde wel iets in mijn borst, maar dacht dat het een vetklier was, want deze heb ik ook op mijn arm zitten. Toen ik voor iets anders bij de huisarts moest zijn, liet ik hem er toch even naar kijken.’

‘De huisarts verwees me naar het Mammacentrum in Hoogeveen. Daar ben ik toen alleen naar toegegaan. Uit het onderzoek bleek dat het kwaadaardig was. Maar ik had géén besef van wat er gebeurde. Ik had die uitslag ook nooit verwacht, anders was ik nooit in mijn eentje gegaan. Uiteindelijk heb ik later – samen met mijn man – alles met de dokter nog eens doorgenomen.’

Haar
‘Ik heb nu drie chemokuren gehad; deze vrijdag begint de vierde. Daarna heb ik nog twaalf Taxol kuren voor de boeg. Hoe de chemokuren bij me vallen, weet ik nooit. Daarom plan ik ook niet meer vooruit. Per dag bekijk ik hoe ik me voel en hoeveel kracht ik heb. Maar ik probeer wel zo veel mogelijk leuke dingen te doen.’

‘Mijn haar is nu heel kort. Ik had gedacht dat ik het erger zou vinden, maar ik heb geen problemen met een kale kop. Misschien hou ik het wel zo. Nu is mijn kans om verschillende dingen met sjaaltjes, kapsels en petten uit te proberen. Alles is heel glad; dat voelt best bijzonder hoor.’

Mijn casemanager geeft je de indruk dat ze alleen voor mij bezig is

Persoonlijk
‘Het Mammacentrum voelt heel vertrouwd. Ik heb ook alleen maar positieve ervaringen. De mensen zijn er vriendelijk en behulpzaam, ze weten wie ik ben en hebben oog voor detail. Ook leggen ze alles goed uit, zelfs wanneer je even moet wachten. Je weet dus altijd wat er gaande is en wat er aan zit te komen.

Gea Ypenga, mijn casemanager, is mijn steun en toeverlaat. Met al mijn vragen kan ik bij haar terecht. Ze geeft je de indruk dat ze alleen voor jou bezig is. Dat is natuurlijk niet zo, maar het voelt heel fijn.’

Verwerking
‘Het is wel pech dat ik zowel een burn-out als borstkanker heb. Door die burn-out staat de kanker minder op de voorgrond, daarvoor is in mijn hoofd niet zoveel plek. Toch denk ik dat ik me nog redelijk goed hou. Voor wat betreft de kanker ben ik optimistisch; dat gaat lukken.’