Borstreconstructie › Treant Zorggroep

Borstreconstructie

Na een borstamputatie zijn er verschillende mogelijkheden voor reconstructie. Of er een borstreconstructie moet plaatsvinden en zo ja, welke reconstructie en wanneer, zijn vragen die al vroeg aan bod komen. Wat zijn de  afwegingen bij de verschillende mogelijkheden? Plastisch chirurg Rombout Molenaar vertelt hier meer over.

Rombout Molenaar valt maar meteen met de deur in huis: ‘Ik denk dat je altijd eerlijk naar jezelf moet zijn en je niets moet laten aanpraten. De keuze voor wel of geen reconstructie en zo ja, op welke manier en welk tijdstip, vraagt een zorgvuldige afweging. Vragen om jezelf te stellen zijn onder meer: past een borstreconstructie in het verwerkingsproces waarin ik zit? Wil ik eventuele andere opties een kans geven? Denk hierbij aan een uitwendige prothese of (voorlopig) geen reconstructie. Bepaal dán welke optie jouw voorkeur heeft en overleg met de chirurg en plastisch chirurg wat de mogelijkheden zijn.’

Samenspraak
In de week na de diagnose krijgt elke patiënt de mogelijkheid voor een ruime afspraak met de plastisch chirurg. De plastisch chirurg legt de patiënt dan uit hoe een borstreconstructie in haar specifieke geval verloopt en in samenspraak maken arts en patiënt de beste keuze. Dit kan ook betekenen dat eerst van een borstreconstructie wordt afgezien. Molenaar benadrukt dat zowel de patiënt als plastisch chirurg het idee moeten hebben dat de gekozen optie zowel technisch als in de beleving van de patiënt een goede kans van slagen heeft.

‘Wat de keuze ook wordt, blijf dicht bij jezelf’

Drie opties
Welbeschouwd zijn er in eerste instantie drie opties somt Molenaar op: de eerste is de keuze voor geen reconstructie en geen uitwendige prothese, de tweede is geen reconstructie maar wel een uitwendige prothese en de derde optie is een reconstructie van de borst met behulp van meerdere operaties. Bij Treant kan dat met een inwendige tissue-expander zowel direct als secundair. ‘Direct’ betekent tijdens de borstamputatie, ‘secundair’ betekent vanaf drie maanden na de borstamputatie. Een tissue-expander is een tijdelijke, van buitenaf bij te vullen prothese waarmee de huid wordt opgerekt om ruimte te maken voor de definitieve prothese.

Tijdstraject
Ongeveer drie weken na het plaatsen begint het bijvullen. De periode waarin de expander wordt bijgevuld is onder meer afhankelijk van de grootte van de andere borst. Meestal neemt het vullen ongeveer zes weken in beslag. Molenaar: ‘De directe reconstructie is technisch iets lastiger dan de secundaire reconstructie. De tissue-expander moet voor het grootste deel met borstspierweefsel bedekt worden, dit is bij een secundaire reconstructie wat makkelijker te bereiken’. Niet elke situatie is geschikt voor een directe reconstructie. Het is onder meer niet geschikt wanneer de kans groot is dat er een nabehandeling zoals bestraling of chemotherapie nodig is. Molenaar: ‘Ook is het belangrijk dat de patiënt zich realiseert dat na de start van de directe reconstructie, er een vrij lange periode komt van regelmatig ziekenhuisbezoek. Eenmaal begonnen is er eigenlijk geen weg terug.’

Emotioneel
De keuze voor een directe reconstructie moet genomen worden op het moment dat de diagnose borstkanker nog maar net gesteld is, meestal binnen een week. Dat maakt het overwegen van alle mogelijkheden extra belangrijk. Niet iedereen is emotioneel in staat om een dergelijk traject op een zo korte termijn in te gaan. De keuze moet zo snel gemaakt worden omdat de tijd tussen het stellen van de diagnose en de borstamputatie beperkt is. Voor een directe reconstructie moet daarom zo snel mogelijk een datum worden vastgelegd waarop het hele team beschikbaar is. Molenaar: ‘Het voordeel van een directe reconstructie is dat er één operatie minder hoeft te worden gedaan, maar dat mag nooit een doorslaggevende reden zijn om hiervoor te kiezen.’

Zonder twijfel
Hij benadrukt dat als een of meerdere factoren minder gunstig zijn, het beter is de borstreconstructie op een later tijdstip te bespreken. Molenaar: ‘Bij twijfel is het sowieso altijd belangrijk om meer tijd te nemen. Het is niet de bedoeling dat de patiënt in de loop van het reconstructietraject zegt: “Poeh, dat is zwaar, als ik alles had geweten was ik er nooit op dit moment aan begonnen.” De afweging moet volledig zijn afgerond en het besluit moet  zonder twijfel en goed geïnformeerd worden genomen. Geen mens is gelijk en de overwegingen om een borstreconstructie te laten uitvoeren moeten per persoon gedetailleerd worden bekeken.’