Pijnconsulent vindt haar draai in het Scheper › Treant Zorggroep

Pijnconsulent vindt haar draai in het Scheper

Janet Kloosterhuis (63), pijnconsulent in het Refaja, nam vorig jaar juni zelf de stap om ook in het Scheper te gaan werken. ‘Die eerste dag had ik wel een beetje een knoop in mijn maag. Zouden mijn stijl en manier van werken matchen?’, vroeg ze zich af. Het antwoord is volmondig ja. ‘Ik ben heel hartelijk ontvangen en iedereen was bereid om mij wegwijs te maken.’

Janet werkt al 23 jaar met veel plezier in Stadskanaal. ‘Ik ken bijna iedereen, de kleinschaligheid en de gemoedelijke sfeer in het Refaja spreken mij erg aan.’ Toen de complexe zorg naar het Scheper werd verplaatst, was er geen enkele drempel voor Janet om de bakens naar Emmen te verzetten. ‘Ik ben gewoon met de patiënt meeverhuisd, daar hoefde ik geen moment over na te denken.’

Na de fusie hebben de pijnconsulenten binnen Treant elkaar opgezocht om de protocollen en richtlijnen te harmoniseren. ‘Het voorwerk was gedaan, er waren geen hobbels meer om op andere locaties aan de slag te gaan.’

Pijnconsulent Janet Kloosterhuis: ‘Ik reis graag naar een andere locatie als de patiënt daar baat bij heeft.’
Pijnconsulent Janet Kloosterhuis: ‘Ik reis graag naar een andere locatie als de patiënt daar baat bij heeft.’

Spontaan

Zoals gezegd was er bij Janet een gezonde spanning toen zij op haar nieuwe werkplek verscheen. ‘Zoveel nieuwe mensen en weet ik alles te vinden?’ Dat laatste bleek niet het geval. ‘Ik wist niet eens waar de garderobe was…’

Haar collega’s in het Scheper namen Janet bij de hand en al snel vond ze haar weg. Dat lukte prima, vooral omdat ze zichzelf bleef. ‘Ik ben zoals ik ben en ik wil me niet anders voordoen’, benadrukt ze. Dat bleek een juiste keuze. ‘Door open en spontaan te blijven, reageerden anderen ook heel open. Wat je geeft, krijg je weer terug.’

Drijfveer

Mocht het Bethesda een beroep op haar doen, dan rijdt Janet net zo makkelijk door naar Hoogeveen. ‘Ik word heel blij als ik mijn kennis kan delen, de plek doet er voor mij niet toe. Ik reis naar de locatie waar de patiënt mij nodig heeft, dát is mijn belangrijkste drijfveer.’

‘Wat je geeft, krijg je weer terug’

Bekende gezichten

Door het concentreren en verplaatsen van zorg rouleren steeds meer medewerkers tussen de ziekenhuislocaties. ‘Ik kom regelmatig bekende gezichten uit Stadskanaal tegen in Emmen en visa versa, het vermengt zich steeds meer. Daardoor is intercollegiaal overleg over patiënten steeds gemakkelijker geworden, de geografische afstand doet er niet toe. Het komt de patiënt ten goede en daar draait het om!’

Koudwatervrees

Niet iedereen staat te trappelen om zijn vertrouwde werkplek te verruilen voor het onbekende. Janet adviseert collega’s met koudwatervrees om vooral dichtbij zichzelf te blijven. ‘Stel je zelf open’, benadrukt de pijnconsulent. ‘Geef aan dat je nog niet alles weet te vinden en durf vragen te stellen. Uiteindelijk is iedereen bereid om je te helpen.’

Janet denkt voorlopig nog niet aan haar pensioen. ‘Ik ga nog steeds met ontzettend veel plezier naar mijn werk. Ik hou van de omgang met collega’s en patiënten, ik ben een mensenmens.’ Janet’s glas is altijd halfvol. ‘Ik maak van elke dag een feestje.’