Je voelt je machteloos › Treant Zorggroep

Je voelt je machteloos

Geplaatst op: 1 februari 2019

Op 4 februari is het Wereldkankerdag. Dan staan we wereldwijd stil bij de impact van kanker. Bij Treant Zorggroep worden dagelijks veel mensen geconfronteerd met deze ziekte en staat hun wereld opeens op z’n kop. Zo ook bij Paulien van der Sleen uit Nieuwlande. Haar moeder hoorde deze zomer dat ze kanker had. En dat nieuws hakte er bij Paulien flink in.

‘Ik viel bijna flauw toen ik het hoorde’, zegt Paulien (19 jaar). “Alsjeblieft, laat het niet waar zijn” dacht ik nog. Moest ervan op de bank gaan liggen. De uitslag van mijn moeder kwam in vele kleine stapjes. En elke keer werd het verhaal slechter. Ik had net op school geleerd dat de overlevingskans met alvleesklierkanker slechts 5% is. Dus toen we hoorden dat mama ook daar een uitzaaiing had, dacht ik: dit is binnen nu en drie maanden klaar. Gelukkig loopt het bij haar anders.’

Leuke dingen
‘Toen we het hoorden zijn we direct allemaal leuke dingen met elkaar gaan doen; we hadden tenslotte vrij, want die vakantie in Kroatië ging niet door.

Zo zijn we gaan varen met z’n allen en hebben mijn drie zussen en ik - samen met mama - een parachutesprong gedaan. Mijn zussen en broer, opa en oma, kleinkinderen: iedereen stond op het vliegveld toen we landden. Dat was super mooi. We zijn veel bij elkaar nu. Dat helpt. We hebben steun aan elkaar.’

‘Sinds mama ziek is, horen we van veel meer mensen dat ze kanker hebben. Ook herinner je je opeens verhalen die daar ook mee te maken hebben. Zoals die keer op school, toen drie van de vier leerlingen aan tafel konden vertellen van nabije familieleden met kanker. Nu raakt het me, omdat ik weet wat het inhoudt. Toen hoorde ik het wel, maar ging ik er nogal vluchtig mee om. Ik denk wel eens: had ik maar wat vaker aan die en die gevraagd hoe het met haarzelf of met haar vader of moeder ging. Nu pas realiseer ik me hoeveel impact deze ziekte op iedereen heeft en hoe machteloos je je daarbij kunt voelen.’

Pauze
‘Afgelopen september zou ik net beginnen met mijn 3ejaars hbo-V stage op de oncologieafdeling van Bethesda. Maar toen ik hoorde dat mama ziek was, heb ik mijn opleiding even een half jaartje stil gelegd. Nu zit ik alsnog op de oncologieafdeling, maar dan om mijn moeder gezelschap te houden. De sfeer is daar trouwens helemaal niet verdrietig; eigenlijk best gezellig. 

Als stageplek is de oncologieafdeling niet meer geschikt voor mij; dat komt net wat te dicht bij. Het werk als verpleegkundige vind ik nog steeds leuk hoor. Ik begin maandag weer met school. Alleen verruil ik die geplande minor in Suriname toch maar voor eentje dichter bij huis.’